سیستم‌سازی مشاورانانصاف در تصمیم؛ عدالت در اجرا معنا پیدا می‌کند
انصاف یعنی هنگام تصمیم‌گیری، منافع سازمان را با معیارهای روشن، اطلاعات کافی و دوری از تبعیض دنبال کنیم. تصمیم منصفانه لزوماً به معنای یکسان بودن نتیجه برای همه نیست؛ یعنی تفاوت‌ها بر پایه دلیل کاری، عملکرد، نیاز واقعی و قواعد قابل توضیح شکل بگیرند.
انصاف، تصمیم را قابل اعتماد می‌کند
در مذاکره با مشتری، انتخاب تأمین‌کننده، تقسیم کار یا ارزیابی عملکرد، ممکن است چند گزینه قابل قبول وجود داشته باشد. اگر معیارها روشن نباشند، تصمیم‌ها شخصی یا سلیقه‌ای به نظر می‌رسند و اعتماد تیم آسیب می‌بیند. انصاف یعنی قبل از تصمیم، مسئله را دقیق تعریف کنیم، اطلاعات مرتبط را ببینیم و اثر انتخاب خود را بر افراد و واحدهای مختلف در نظر بگیریم.
انصاف با بی‌طرفی کور تفاوت دارد. مدیر یا مسئول تصمیم‌گیرنده باید شرایط و مسئولیت‌های واقعی افراد را ببیند، اما این توجه نباید به رابطه شخصی، فشار لحظه‌ای یا امتیاز پنهان تبدیل شود. هر تصمیم مهم باید تا حد امکان قابل توضیح، قابل دفاع و هماهنگ با منافع سازمان باشد.
تصمیم منصفانه تصمیمی است که اگر معیارهای آن برای تیم توضیح داده شود، همچنان قابل دفاع بماند.
انصاف در کارهای روزانه
انصاف در مذاکره و ارزیابی
در مذاکره، هدف رسیدن به توافقی است که هم برای سازمان پایدار باشد و هم با اطلاعات نادرست یا فشار غیرمنطقی به طرف مقابل تحمیل نشود. در ارزیابی عملکرد نیز باید نتیجه، کیفیت، همکاری، شرایط کار و شواهد واقعی دیده شود. بازخورد منصفانه به فرد کمک می‌کند بداند چه چیزی را ادامه دهد و کجا را بهتر کند.
این اصل را به یک رفتار روزانه تبدیل کنیم
تغییر فرهنگ سازمانی از تصمیم‌های کوچک و تکرارشونده هر یک از ما آغاز می‌شود.
بازگشت به شش اصل رفتاری